Tegengif voor zelfkritiek

Voor jou, jij, die nu in het donker zit.

Op de momenten dat we vast zitten in zelfkritiek zoals:
Ik ben niet goed genoeg, ik ben dom, ik doe er niet toe, ik mag er niet zijn, ik ben zo´n loser,
ik ben zo´n sukkel, ik ben waardeloos, ik ben de enige die zich zo voelt, ik voel me zo´n slecht mens, een slappeling, niemand houdt van mij, ik voeg niets toe op deze wereld.

Het moment dat negatieve gedachtes veranderen in zelfhaat. Zelfhaat brengt eenzaamheid en isolatie met zich mee omdat je je zo schaamt en denkt dat je de enigste met dit gevoel bent.
Je weet waarschijnlijk al hoe je je voelt als je de negatieve zelf spraak volledig gelooft. Je wilt je wegstoppen en komt niet meer tot actie. Je voelt je vreselijk en kan gevoelens van schaamte ervaren.

Ik heb hier ook gezeten. Heel diep. De ene vreselijke gedachte volgde de ander. Alle adviezen van mezelf en anderen hielpen niet. Totdat ik na een periode diep in dit donker gezeten te hebben een inzicht ontving: ik mag meer liefde voor mezelf voelen. Dit was de eerste stap eruit. Als iemand dit tegen me gezegd had, had ik het niet aangenomen. Maar nu ineens kwam het zo helder van binnenuit. En ik wist dat het waar was. `Wat kan ik nu doen dat liefdevol is naar mezelf toe?´

Dit schrijf ik voor de mensen die nu in dit donker zitten. Die vast zitten in hun eigen zelfkritiek. Juist op de momenten dat je een heel oordelenfestijn over jezelf heen gooit, is het belangrijk dat je met vriendelijke ogen naar jezelf leert kijken zoals je ook bij een vriend(in) doet als hij/zij iets pijnlijks heeft meegemaakt. Een fout gemaakt heeft, het allemaal even niet weet, bang is voor iets, ontslagen is, geen baan kan vinden, een relatie die stuk gaat, een moment dat je wel door de grond kan zakken. Vriendelijkheid, zachtheid, mededogen, compassie is het enige tegengif wat werkelijk helpt. Je hart dat zich een klein beetje opent.

We hangen veelal onze eigen waarde vast aan ons werk, onze vrienden, onze relatie, sport en
hobby´s. En stel dat er nu een moment komt dat dit (allemaal) op losse schroeven komt te staan? Dat is het moment dat je ego heftig in de weerstand komt. Dit is het moment dat we werkelijk onze eigen waarde mogen gaan zien. Los van ons werk, vrienden, een relatie, sport enz. JE MAG ER HELEMAAL ZIJN ZOALS JE BENT IN DIT MOMENT. Je bent niet minder waard door deze ervaring of situatie.

Op het moment dat de zelfkritiek los barst…
Besef dan dat je niet alleen bent met deze gedachtes en emoties. Dat meerdere mensen dit hebben doorstaan of hier nu in zitten. Dit kan een vonkje verbondenheid geven. Zelfs al voel je je zo alleen. Er zijn meerdere mensen geweest die zich zo alleen hebben gevoeld. Jij hangt het ook niet aan de grote klok, toch? Wie weet zijn er in jouw omgeving wel veel meer mensen met dit gevoel dan dat jij denkt.

Lief mens, je bent niet alleen, zelfs niet in het meest pijnlijke wat je nu moet doorstaan.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *